Mustafa Keskin
Seni arıyor
Gümüş rengi tüller kaşlarını kaldırmış…
Kamaşan gözlerle seni arıyor.
Eriyen kum kayaları arasında inleyen rüzgâr,
Sazlıkta seni arıyor.
Yıldızlar ellerinde fersiz fenerler,
Kara deliklerde seni arıyor.
Çölde kum taneleri bertaraf vahalarda, çatlamış dudaklarıyla seni arıyor.
Küller sönmemiş hâra inat,
Kararmış hatıralar arasında seni arıyor.
Balıkçılar kürekleri yüreklerinde,
Ellerinde rastgele seni arıyor.
Felek yazgılarını kadere yüklemiş, taze nasırlı bakışlarla seni arıyor.
Saz tellerini mızraba dolamış, kırılmış tırnaklarıyla seni arıyor.
Ümitler varını yoğunu iltica kampına bırakmış, seni arıyor.
Depremler rasathanede mola vermiş, artçılarıyla seni arıyor.
Çakıl taşları kayrak bedenleriyle,
Kirlenmiş dalgalar arasında seni arıyor.
Göçmen kuşları, son sayeyi çoktan vermiş; kızıla çalan bulutlar arasında seni arıyor.
Uda eşlik eden klarnet; güftesiz, bestesiz, pervasız feryatla seni arıyor.
About The Author
