RABİA
“Sana ben şiirler sözler büyüttüm.”
İçime en çok dokunan iltifat.
En kıymetli ilan-ı aşk.
Ama söyleyemedim diyor yazar….
Yazabilmek zaten zor zanaat, üstüne O’na yazabilmek çok yüce.
“O” yerine kimi koyarsanız işte. Kalbinize “O” dediğinizde kim geliyorsa.
Düşünsenize: Biri sizin için sözler büyütüyor. Büyümenin ve büyütmenin hengamesinde…
Çiçek büyütmek gibi bir şey değil işte. Sevilmek tabii ki çok güzel. Ama sevmek…
Hatta çok sevmek daha güzel. Öyle güzel ve öyle özel… Şiirler ve sözler büyütün sevdiklerinize.
Sevgiyi göstermenin bir yolu kelimeleriniz işte. Baharlar ve yazlar büyütün o kişiye. Ya da en sevdiğiniz mevsimi.
Ama söyleyin olur mu? Şarkı gibi hüzünlü olmasın sonu. Her şeyi söyleyin. Büyüttüğünüz her kelimeyi.
Şarkılar yazın, ama okuyun. Ve yanınızda ise hep dokunun…
Söyleyin olur mu? demişsiniz. Ama geç kalmadan söylesinler sevdiklerini. Geç kalınmış her şey asıl vaktine dönmüyor.
Söylemek…Hele sevmeye dairse… Yakışır o kalbe.
Yüreğinize sağlık…