ZEYNEP KAYADELEN
ufuklar kızıla boyanırken gel
serinlik çökerken evlere…
gece kömür gözlerini yumarken gel
açacakken sen kokulu sehere…
sen istersen ben uyurken gel
görün kapalı gözlerime…
ya da yağmurun düğününde gel
damla yüreğime…
sarı yapraklar uçuşurken gel
usulca düşerken yerlere…
rüzgarda eteklerim savrulurken gel
ayaklarım takılsın birbirine…
ağaçlar meyvedeyken gel
meyveleneyim ben de…
yaz sıcağında öğlen vakti gel
serinleyeyim gelişinle…
karlı bir kış günü ne olur gel
bahar gelsin seninle…
yılım henüz dört mevsimken gel
hayat ol mevsimlerime…
ben hala buralarda iken gel
yenilmeden ecele…