S. Tuğba Engin
Gizli saklı bir yerlerde,
Aranıyor her yerde.
Bakan göz görür mü bilinmez.
Taşkın akıl, seyirde bulur mu “nasip” denen kuşu. İnce ışıklardan geçerse aydınlanır bu mahzun. Gezer, yürür siyah tüllerde.
Bir yarım tebessümün gülü var gamzelerde. Dolaşır mı sert, kaskatı suratlarda.
Diyorum her seferinde aşk diye, anlıyor mu kaskatı kalbin adamları?
Zamanın sevgisizlik koyuluğundayız şimdi, gören var mı güneşin sevgisini? Kara toprağın bağrında aşk diye çatlayan tohum (!) sevgisizlikten gömülecek olan insandır.
Bakın bir gözlerime, aşkı var mı gören? Çiçekler kondurayım gözlerinize,
Anlayın beni..
Anlayın kaybolan kendinizi ve bulun derhal.
Dayanamıyor bu kainat öfke ve fitnenin fısıltılarına, sessizce gömün öfkenizi kara toprağın bağrına,
Ve çatlatın sevgiyle buluşmak için kalplerinizi…
About The Author
