ZEHRA ERTEN
Bir Struma patlıyor yüreğimde
En küçük parçaları sevdamın
Yükseliyor göğe,
Dalmak için daha hızlı
Karasuların dibine
Asırlardır yatıyor uzak bir deniz dibinde hayallerim
Yosun kaplamış mavisini
Ve paslanmış ümitlerim
Tutunmak ister gibi
Yüzgeç sallayan müstehzi balıkların sahte samimiyetine
Gömüldükçe gömülüyorum kumlara
Üzerimden asırlar geçiyor
Artık kimse bilmiyor bu yüzyılda beni
Kimse yaşımı tutmuyor
Dibi Karadenizlerin kara bir dehliz gibi
Gün vurmuş kıyısında
Aşık bir adam suya bırakıyor
Gözyaşlarıyla beslediği çiçeğini
Bir keman ağrısı devası olmayan yüreğimde
Kanatıyor ve güller kırmızısını buluyor
Acı bir büyüyle
İnciler yetişmiyor artık sedeflerde
Siyah beyaz kareler sarıyor aşkın rengini
Ve renkli dünyamızda bize
Siyahı beyazı kalmamış ihtiraslar düşüyor
Aşk etiketiyle gönderilmiş sevda niyetine
Çocukluk yaralarım bir bir çıkarken gün yüzüne
Ah nasıl sarsam
Nasıl anlasam
Mahzun bıraktığım küçük kızı yıllar öncesinde
Bir keman ağrısı devası
Peşinde koştuğum benimkisi
Dinlemekten alıkoyamazken kendimi
Parmaklarımdan güllerin rengi damlıyor
Uzak denizlerin kara diplerinde
Bir sevda
Hala bütün ihtişamıyla yaşıyor
About The Author
Tebrikler sevgili Zehra Erten. Başarılarınızın devamını dilerim