Gökmenzâde
Ağır adımlarla ilerledi adam
Yanaştı bir tezgaha
Yüreğinde binbir yalnızlık binbir gam
Gözüyle dokundu mandalinlere tek tek
Ve
“Evladım bana iki kilo yalnızlık çek”
diyebildi sesi titreyerek.
Sağa sola bakına bakına
Dolaşıyordu pazar yerini
İki de bir sokup cebine ellerini
Bir ah eyledi
“Çaresizlik nedir ki tezgahtar nerden bilecek!”
Dedi eğdi başını adam
İçinde binbir keder binbir gam
Göz göze geldi pazarcıyla
Usulca dokundu elmalara
Yeşil sarı al
“evladım biraz elma” dedi
İyisinden olsun
Gözlerine baktı adamın pazarcı
Adam sustu sustu dayanamadı
“Yarım elma gönül alma
Doldur dedi ne varsa ayrılıktan yana!”
Doldurdu poşeti pazarcı
Pazarcı elma koydu poşete
Adam yalnızlığını
Ağır adımlarla yürüdü adam
Bir bir gezdi gözü tezgahlarda
Kirpiklerine dokunuyordu
Yüreğinin elemi
İçinin sesini duyuyordu naralarda
İçini çekti.
İçine çöktü
Durdu ve düşündü adam
Dedi “kime keder kime gam”
Yüzünün güleçliğine bakma kimsesinin
İçindeki alevi görmez kimsecikler
Dünya da çiçeklerle bezeli hoş tatlı
Amma bil ki ateşi taa içinde saklı
Bir çocuk duruyordu karşısında
“Abi tartalım mı?” dedi
adam irkildi
Dağlar irkildi
Karşısına yarım asırlık
Sevdasına doyamadığı kadının mezarı dikildi
“Tartabilir misin evlat yalnızlığımı!”
Gözleri düştü yere
Dudağını büktü çocuk ve eğdi başını
Düşündü adam
Döşünde gam
Bir ses duydu
“Gam çekilir!”
Yanaştı sesin yüzüne
Dik dik baktı gözüne
Ve ekledi
“ gamı çeken bilir”
Arkasına bakmadan ilerledi adam
Elleri cebinde
Düşünde kam
Döşünde gam
“gam çekilir!” diye diye
Yalnızlığına yollandı adam
About The Author
hasret, özlem ve sevgi çok güzel anlatılmış, kaleme dökülmüş. tebrikler.