Orçun GÜL
Sonsuz başlangıçlar akademisindeyim ben…
En güzel kısır döngüme sen adını koydum.
Ne zaman bir paradoksa sürüklensem
Ben tükeniyorum, sen kalıyorsun…
Sonsuz başlangıçlar akademisindeyim ben…
Artık kendi mevsimlerimi oluşturuyorum.
Yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve yağışlı değilim.
Ah! Bir de yüreğimi bilsen
Orası hep sonsuz mevsim.
Eski çocuk oyunlarını oynuyoruz ruhumla
Bazen o saklanıyor, ben aramıyorum.
Bazen ben kör oluyorum, o ebe.
Birimiz mızıkçılık yaparsak.
Bazen al satıyoruz, bazen bal.
Sonsuz başlangıçlar akademisindeyim ben…
İnsan kaybetmeden de yeniden başlar bazen.
Mesela seni sevmeye her gün yeniden başlıyorum.
Yarın bugünden daha çok seveceğim.
Bil istersen…