Handan Tunç
Kızıl bir ah yükselir ince ince
İs kokar gözyaşlarım, dumanın sırtında düşer toprağa.
Görünmeyen bir el uzanır bana, yabancı mektuplarda.
Adresim kayıp
İki dunya
İki ülke
İki dil
İki ırk,
İki sevda arasında.
Kendimin gurbetindeyim.
Bir poyraz çarpıyor yeşil ışığı olmayan
Pencereme
Kırmızı ışıkta asılı kaldı acılar
Kuru ağaçların yeşil gölgesinde bekler olduk
Ölümü
Ayrılık ninnisi düştü payıma
Kuşların kanadına takılı kaldı selamım
Nuh tufanının kıyısında esarete boyandı duygularım
Cümleler kurudu dilden habersiz
Ulaşsın kelepçeli anaların bağrına
Yavruların özlemi, İbrişim kıvrımında
“…Görünmeyen bir el uzanır bana
Yabancı mektuplarda…”
O “Ah” ın rengini çok güzel anlatmışsınız Handan hocam. Kuşların kanadından aldık selamını.Yüreğinize sağlık…