Seyfullah Sacit
Gecede acı çırpınışlar
Gönlümde yığın yığın kelimeler harmanı
Ya bir gün gelirsen
Ben yoksam
Sabaha çıkmayan cümleler ormanında
Kaybolursam
Haykıramadığım anlam denizinde Boğulursam
Ya bir gün gelirsen
Ben yoksam
Arar mı gözlerin dört bir yanda beni
İçimde yanan solgun ateşinİ
çine atılan her sözcükle harlanan
Yandıkça yanıyorsam
Uzadıkça uzuyorsa gece
Ben kaybolmuşsam
‘O belde’ yok olmuşsa
Ya bir gün okursan bunca kelimeyi
Ben orada yoksam
Konar mı gözlerine acı bir tebessüm
Uçsuz bucaksız mor ufkun
İçerisine gizlenmiş yalnızlığım
Hani! En sadık arkadaş
Hiç bırakmayan dostum
Ya yoksa suskunluk
Ya şiirler de anlatmıyorsa yalnızlığı
Okuyorsan bunca kelimeyi
Duyuyorsan içimdeki hasreti
Gelirsen bir gün sessiz ve derinden
Ben yoksam
Arar mı gözlerin dört bir yanda beni…
” Sabaha çıkmayan kelimeler ormanında kaybolursam…” Ne kadar da güzel bir çağrışım olmuş. İmge…Bir gün sessiz ve derinden gelenler orada olamayanları yok saymazlar diye ümit ediyorum.
Elinize, yüreğinize sağlık…