Esra Pak
Sevgimiz kayıp, unutulmuş anılar gibi.
Hiç tazelenemeyen bir tohum
Ve eskiyen gün geçtikçe.
Gözlerinin ışığını yitirdim günlerdir
Yabancılaştım ben de bana.
Bir zamanlar yaşanmış, şimdi tozlanmış bir aşk,
Yutulmuş denizlerin dalgasında.
Karanlık bir sevgi bizimkisi
Birbirine değemeyen iki ayna
Çekimine tutulup kavuşamayan iki yıldız
Yasak gibi bu kanunlarda.
Özlemin ateşine değiyor bir yanım,
Eritiyor yalnız akşamlarda.
Ve biliyorum bu sabah da uyanamam sana.
Her şey zaman içinde uzaklaşıyor
Genişleme olmuyor mu durmadan uzayda.
Kelimem yok sana fısıldayabileceğim,
Sevgimi dökebileceğim bakışlarında.
Uzak, yalnız ve mat yıllarım olacak daha
Belki üç yıl daha tadacağım suçsuz ve günahsız
Aşkımızı izbe odalarda.
Geleceğine tükenen inancım ve hayallerim,
Solgun yüzümden akacak zamanla.
Sevgimiz kayıp unutulmuş anılar gibi
Son bulacak bu şehrin akşamlarında.
Bazen ”Uzak” olan hep yakınımızdadır. Yakın olmaya borax haha Zaman var, sanırız ya nice yakın vardır uzaklarda çok uzaklara attığı yüreğimizin.
Kaleminize sağlık…