SİNEM DER Kİ
Her mevsim yeniden çiçeklenirim usanmadan.
Her bahar tazelenir umudum tükenmez.
Her gece efkar dolar ruhuma
Her sabah doğan günle yeniden dirilirim
Ve her Eylül sil baştan birdaha severim “ben”
Bir de “sen” varsın, akşam güneşi gibi seyirlik
Ve bir nefes gibi ömürlük…
Bazen deniz köpüğü kadar telaşlı ve hırçın
Bazen bir nehir kadar huzurlu.
Bir orman gibi hayat dolu yuvasın
Ve rüzgarın coşkulu melodisisin “Sen”
Bir de Eylül var, sen ve beni toplayıp “biz” eden…
Bizi yoktan var edene şükrettiren.
Kainatın yazdığı şiiri; “sonbaharı” müjdeleyen,
Eylül gibi, benim de en güzel şiirimsin sen…
Sen Eylül’de geldin, ben Eylül’de sevdim.
Eylül fırtınası gibi baştan aşağı sen oldum ben…
Sana su dedim, yağmur gibi vazgeçilmezdin.
Can dedim, ezelden alıp toprakta yeşerttim,
Topraktan ebede canıma ekledim…
Kainatın döngüsü gibi ilmek ilmek yüreğime işledim..
Her Eylül renk renk seni yeni baştan sevdim ben…
Her Eylül “bizi” büyüttüm yaprak yaprak yeniden…
About The Author
Eylül’ü her defasında daha çok yaşamışsınız. Bir de cefa tutmuş elinizden. Elinize,yüreğinize sağlık…
Vefa, bir başka olsa gerek ki her eylül yaprak yaprak dökülmüş kaleminize sevginiz.
İçli ve bir o kadar da hisli bir şiir. Kalem l, kağıda iyi rastlamış.