KATRE
Zamanı katlayıp zamana
Durmak gerek belki de.
Belki bir gün batımında
Son ışığıyla güneşin
Tutunup bir ışıltıya
Batmak gerek belki de.
Hasret kurşun gibi ağır
Sesim bana yabancı
Hem herkesim herkese
Hem hiç kimseyim kendime
Bir gece yarısı uyanıp
Özlem akarken gözlerimden
Telaşsız şafaklarda
Doğmak gerek belki de.
Ya uzaktayım benden
Ya içimde hapis
Koza henüz örülmedi
Dallar çiçekte
Dizeleri eksik yolculuğun
Tamamlamak için şiiri
Kalmak gerek belki de.
Gitmek ve kalmak arasında “Belki de” mesafesi var şiirinizde. Ben de müsadenizle:” Kimbilir?” demek istiyorum.
Elinize sağlık…