Sinem Der Ki
Bugün günlerden pazar olsa
Yıllardan doksanlar…
Kucak dolusu sarılan Ayşe teyze’nin,
Naftalin kokulu evi hâfızamda…
Hâlâ çocukluğumun izleri duruyor onda,
Sakızlardan çıkanları yapıştırdığımız duvarlarında.
Sonra mavili parka gidişimiz babamla…
Sanki o parkta canım hiç acımaz,
Güven doluyor içim yanında.
Elimden tutup götürüyor beni yine,
Mahalle bakkalına.
Tavana asılı çalı süpürgelerinin arasında,
Gözüm yine horoz şekeri kutusunda.
Leblebi tozunu üflüyorum hâlâ, bütün mavili parklara…
Çember çeviriyor, elimde boyum kadar, kapkara bir lastik yuvarlıyorum İstanbul sokaklarında.
Komşuların balkonlarda oluşu huzur veriyor rûhuma…
Koşuyoruz yine hep beraber, sütçü teyzenin domatesli ekmek sırasına.
Asma yaprakları dolanıyor cıvıl cıvıl sokağı bir baştan bir başa.
Hanımeli kokusu, çocukluğum demek aslında.
Ne çok oynardık altında…
Hay aksi! Yine ağacın tepesinde akasyaları yerken,
Yakalanıyoruz bekçi amcanın ıslığına. 🙂
Ve bir gün daha bitiyor…
Yarının heyecanı ve “Sofra hazııııır” nidâlarıyla
Dağılıyoruz sıcacık yuvalarımıza.
Hatırladıkça, hanımeli kokusu burnumda,
Horoz şekeri avuçlarımda,
Leblebi tozu tadı damağımda,
Anılar hafızamda can buluyor…
Bir lahzâ dahi olsa,
İşte! Rüyam gerçek oluyor…!
About The Author
Bir Pazar Rüyası ‘nın ikincisine dalmak sonra insanın uyanasının gelmemesi…
bir de çağrışım eklendi yorum yazarken zihnime:
Benim çocukluğumda da çarşamba günlerine ”bugün pazar ”derdik çünkü pazara giderdi babam elinde pazar çantası…Boş gidip dolu gelen. İçİinde istediğimiz her şeyin olduğu…
Elinize Sağlık… Daha nice rüyalarınızda buluşmak dileğiyle…
Çok teşekkür ederim. Çocukluk rüyalarımızdan uyanmak istemediğimiz bir çağda yaşıyoruz. Kalemlerimiz umudumuz olsun.
Çok teşekkür ederim. Çocukluk rüyalarımızdan uyanmak istemediğimiz bir çağda yaşıyoruz. Kalemlerimiz umudumuz olsun.