Fatih Doğan
Bencil duygularına köle arıyorsun
Çekil, aşkın sahibiyle girme arama
Nefis putuna sâdık kul mu arıyorsun
Bırak, ruhun sahibiyle girme arama
Ölmektir sevmek, yaşamak mı sanıyorsun
Yare vuslatı varlıkta mı arıyorsun.
Ruhunu vermeden aşka mı kanıyorsun
Bırak, aşkın sahibiyle girme arama
Duman olmadan aşkı ateşte mi sandın
Yandım dedikçe nefsin hevasına kandın
Yâri unutup yardan gayrısını andın
Bırak, vuslat sahibiyle girme arama
Benlikten çık, gir ruhumun yokluk evine
Bir kez bile dönüp bakma kendi kendine
Vardığın yer benzer mi hulkunun yerine
Yoksa, varlık sahibiyle girme arama
Payın varsa kurtulursun benlik dilinden
Âdemden beri çok çektik nefsin elinden
Hisseni al akarken gönlümün selinden
Yoksa, gönül sahibiyle girme arama
Fani yurdun sevdası fani olur elbet
Nefis zehrini kusar gönle, hele sabret
Bekle de vuslat demini, lütfunu seyret
Yoksa, aşkın sahibiyle girme arama
About The Author
