Ruhumdaki esaret haliyle ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131 her \u015fey. Bilindi\u011finin aksine malum zaman\u0131n \u00e7ok \u00f6ncesine dayan\u0131yordu hik\u00e2yem. Malum zamandan sonra ise bu esaret bir s\u00fcreli\u011fine bedenimi de esir alm\u0131\u015ft\u0131. Anlamland\u0131rma \u00e7abalar\u0131n\u0131n sonunda bir anlama ula\u015famamak gibi b\u00fcy\u00fck bir buhran\u0131n k\u00f6\u015fesinde durmu\u015fken, sakince zaman\u0131 seyretmeyeli neredeyse \u00fc\u00e7 y\u0131l olmu\u015ftu.\u00a0<\/span><\/p>\n S\u00fcleymaniye\u2019nin dar soka\u011f\u0131na girdi\u011fimde, tan\u0131\u015f\u0131kl\u0131k zamanlar\u0131ndan uzak kald\u0131\u011f\u0131m\u0131n resmini \u00e7iziyordu hayat bana. Dar kemerin i\u00e7inden ge\u00e7erken \u00fcst\u00fcmde duran kubbe \u015feklindeki kemerin selam\u0131n\u0131 dahi alamam\u0131\u015ft\u0131m bu kez. Biraz ilerleyince onca hik\u00e2ye biriktirdi\u011fim bu mek\u00e2n\u0131n yabanc\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 hissettim. Oysa en bilinen \u015fahsiyetlerinden biriydim bu mek\u00e2n\u0131n\u2026 \u00c7ok s\u00fcrmeden bunu bana hat\u0131rlatan bir sesle irkildim.\u00a0<\/span><\/p>\n – Hocam!\u00a0<\/span><\/p>\n Etraf\u0131ma bak\u0131nd\u0131m ama kimse yok gibiydi bana seslenen. Ad\u0131m o zamandan hoca kalm\u0131\u015ft\u0131. Ben bu isimden s\u0131yr\u0131lamam\u0131\u015ft\u0131m. Tekrar ayn\u0131 ses ve bir kez daha;<\/p>\n -Hocammm!<\/p>\n Tekrar geriye do\u011fru bakt\u0131m. Bu kez tan\u0131d\u0131k bir sima. Ko\u015far ad\u0131m bana yeti\u015fmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu. Y\u00fcz\u00fcnde heyecan sevin\u00e7 kar\u0131\u015f\u0131m\u0131 bir duygu huzmesi\u2026 Yine tekrarlad\u0131 gelirken yan\u0131ma;<\/p>\n – Hocammm!<\/p>\n Bir anda soka\u011f\u0131n ortas\u0131nda tarifi imk\u00e2ns\u0131z duygular i\u00e7inde kalakald\u0131m. Sakince duruyordum. \u0130\u00e7 d\u00fcnyamda ise bir f\u0131rt\u0131na esiyordu. Yan\u0131ma yakla\u015ft\u0131. S\u0131k\u0131ca sar\u0131ld\u0131. Elimde cezaevindeki e\u015fyalar\u0131m\u0131 koydu\u011fum po\u015fet yere d\u00fc\u015ft\u00fc. \u00d6yle bir sar\u0131lma ki \u00f6lece\u011fim sand\u0131m. Kollar\u0131mdan tuttu sonra;<\/p>\n – Hocam, demek \u00e7\u0131kt\u0131n\u0131z. \u00c7ok sevindim.\u00a0<\/span><\/p>\n Ard\u0131ndan ayn\u0131 bo\u011fulma tehlikesini tekrar ya\u015fayarak bir sar\u0131lma daha\u2026 Po\u015feti yerden ald\u0131. Bense efsunlanm\u0131\u015f bir vaziyette y\u00fcz\u00fcne bakabiliyordum sadece. O kadar yabanc\u0131, o kadar yaln\u0131zm\u0131\u015f\u00e7as\u0131na…<\/p>\n Konu\u015farak y\u00fcr\u00fcmeye devam ettik. Birka\u00e7 kelime d\u00f6k\u00fcld\u00fc a\u011fz\u0131mdan ama devam\u0131 yok. O konu\u015fuyor, ben soka\u011f\u0131n tarihi duvarlar\u0131 i\u00e7inden bir yabanc\u0131 gibi ge\u00e7iyormu\u015f\u00e7as\u0131na bir ac\u0131 i\u00e7inde k\u0131vran\u0131yordum. Onu dinleyemedi\u011fim anla\u015f\u0131lmas\u0131n diye arada y\u00fcz\u00fcme bak\u0131p g\u00fcl\u00fcms\u00fcyor ve o an ne dedi\u011fini bilmememe ra\u011fmen onu onaylayarak bir nevi onu ikna etmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorum dinledi\u011fime. Tarihin tozlu raflar\u0131nda unutulan, bazen o raflardan \u00e7\u0131kar\u0131l\u0131p okunan bir kitap gibi sessizce raf\u0131ma beni tekrar koymalar\u0131n\u0131 dilercesine y\u00fcz\u00fcne bakt\u0131m en son. O g\u00fcn sadece bana vebal\u0131 gibi bakmayan insan o olmu\u015ftu. Hikmet…\u00a0 <\/span>Ad\u0131ndaki anlama dikkat kesilerek, hikmetini anlamad\u0131\u011f\u0131m bir \u015fekilde bana s\u0131cak geldi g\u00fcl\u00fcmsemesi.\u00a0 <\/span>Lakin hikmet \u00e7ok u\u011framazd\u0131 buralara. Anca u\u011frad\u0131\u011f\u0131nda bir \u00e7ay i\u00e7erdik dostlar\u0131mla beraber onunla. Hikmet bana sar\u0131lm\u0131\u015ft\u0131 oysa o g\u00fcn. Dostlar\u0131m? Hi\u00e7biri y\u00fcz\u00fcme bakmam\u0131\u015ft\u0131.\u00a0<\/span><\/p>\n Toplumun t\u00fcm kutuplar\u0131n\u0131n ahenk i\u00e7inde ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 bir d\u00fcnya hayaliyle ya\u015fayan bir adam\u0131n, t\u00fcm farkl\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnenlerce d\u0131\u015flanmas\u0131 sorun olu\u015fturmuyordu onun i\u00e7in. As\u0131l sorun kendi d\u00fc\u015f\u00fcncesine sahip insanlar\u0131n bunu yapmas\u0131yd\u0131. Kendilerini bilmeye yelken a\u00e7t\u0131\u011f\u0131na inand\u0131\u011f\u0131 dostlar\u0131n\u0131n bunu yapmas\u0131yd\u0131 as\u0131l can s\u0131k\u0131c\u0131 olan.\u00a0<\/span><\/p>\n Aidiyet hissinden bunca zaman uzak kalman\u0131n getirdi\u011fi bo\u015flukla s\u0131\u011f\u0131nacak dal arayadursun ait olamaman\u0131n bir yeri sahiplenememenin h\u00fczn\u00fc i\u00e7indeki s\u0131rlar\u0131 \u00e7\u00f6zmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu. \u0130stanbul gibi bir \u015faheserin i\u00e7inde kaybolmay\u0131 istedi\u011fi zaman dilimlerinden \u00e7\u0131km\u0131\u015f, \u015fimdi kayboldu\u011fu \u015fehirde kendini arayan bir meczup rol\u00fcne b\u00fcr\u00fcnm\u00fc\u015ft\u00fc.\u00a0<\/span><\/p>\n \u0130lerlemeye devam ettiler. Hikmet konu\u015fmaya devam ediyordu. Selim susmaya ve arada hikmet anlamas\u0131n dinlemedi\u011fini diye ba\u015f sallay\u0131p onu onaylamaya.\u00a0 <\/span>Mehmet amcan\u0131n d\u00fckk\u00e2n\u0131n\u0131n \u00f6n\u00fcne geldiklerinde sakince ba\u015f\u0131n\u0131 kald\u0131rd\u0131. Acaba dedi. Buras\u0131 da m\u0131 art\u0131k yabanc\u0131?\u00a0<\/span><\/p>\n Devam edecek\u2026<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" SEYFULLAH SAC\u0130T Ruhumdaki esaret haliyle ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131 her \u015fey. Bilindi\u011finin aksine malum zaman\u0131n \u00e7ok \u00f6ncesine dayan\u0131yordu hik\u00e2yem. Malum zamandan<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2111,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[4],"tags":[],"yoast_head":"\n