Geni\u015f bir caddenin kenar\u0131nda uzanm\u0131\u015f rengarenk a\u011fa\u00e7lar\u0131n alt\u0131ndan ge\u00e7erken basmaya k\u0131yamayaca\u011f\u0131m canl\u0131l\u0131kta sonbahar yapraklar\u0131na bak\u0131yorum. Zaman zaman bu renklerin yapay geldi\u011fi a\u011fa\u00e7lar\u0131n birinden alev k\u0131rm\u0131z\u0131s\u0131 bir yaprak \u00f6n\u00fcme d\u00fc\u015f\u00fcyor. Ve beni o g\u00fcne g\u00f6t\u00fcr\u00fcyor.\u00a0<\/span><\/p>\n O g\u00fcnlerde de yapraklar d\u00f6k\u00fcl\u00fcyordu. Daha az parlak, daha az renkli ama daha ger\u00e7ek yapraklar\u2026<\/p>\n \u0130stasyondaki yapraklar\u0131 r\u00fczgar bir y\u00f6ne savururken, ters y\u00f6nden gelen bir tren \u00f6teki tarafa savuruyordu. Trenlerden kalk\u0131\u015f vakti gelen a\u011f\u0131r a\u011f\u0131r hareket ediyor ve iki dakika sonra aniden h\u0131zlan\u0131p g\u00f6zden kayboluyordu. Ben kalk\u0131\u015f saatlerini g\u00f6steren k\u0131rm\u0131z\u0131 tabelan\u0131n \u00f6n\u00fcndeki bankta oturmu\u015f kendi trenimi bekliyordum. H\u0131zla ge\u00e7en ba\u015fka bir trenin camlar\u0131ndan yans\u0131yan g\u00fcne\u015f bir anda g\u00f6z\u00fcme \u00e7arpm\u0131\u015f ve bir ka\u00e7 saniyeli\u011fine etraf\u0131 beyaza b\u00fcr\u00fcm\u00fc\u015ft\u00fc. G\u00f6zlerimi ovu\u015fturup saate bakt\u0131m. G\u00f6r\u00fcnt\u00fc nihayet netle\u015fince benim tren saatinin geldi\u011fini anlad\u0131m. \u00c7ok ge\u00e7meden uzaktan bir u\u011fultu daha duyuldu ve b\u00fcy\u00fck bir g\u00fcr\u00fclt\u00fc halinde \u00f6n\u00fcmde durdu. \u0130nsanlar ko\u015farak trene yeti\u015fmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu. Acelem yoktu zaten koltuk numaram belliydi. \u00dcstelik kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 bakan d\u00f6rtl\u00fc koltuktan birini se\u00e7mi\u015ftim. Daha geni\u015f olmas\u0131 ve ortada masas\u0131n\u0131n bulunmas\u0131 d\u00f6rtl\u00fc koltuklar\u0131 bana hep daha samimi hissettirirdi. Ayr\u0131ca kitap okumak ya da yaz\u0131 yazmak ya da at\u0131\u015ft\u0131rmak i\u00e7in de ideal bir yerdi. Tabi bu koltuklar\u0131 genelde \u00e7ocuklar\u0131yla rahat\u00e7a seyahat etmek isteyen geni\u015f aileler tercih ederdi. Yani g\u00fcr\u00fclt\u00fcl\u00fc bir yolculuk ge\u00e7irme ihtimalim y\u00fcksekti. Ama o zamanlarda san\u0131r\u0131m insanlar\u0131 severdim ve trendeki her bir insan\u0131 yaz\u0131lmam\u0131\u015f bir kitap gibi g\u00f6r\u00fcrd\u00fcm.\u00a0<\/span><\/p>\n Cam kenar\u0131nda oturuyordum. \u00d6n\u00fcmdeki bana bakan iki koltuk bo\u015ftu. Yan\u0131ma ise bir \u00fcniversite \u00f6\u011frencisi oturmu\u015ftu. Selam verip k\u0131sa bir muhabbetten sonra kitab\u0131m\u0131 a\u00e7\u0131p okumaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131m.\u00a0<\/span><\/p>\n \u201c\u2026ama hata yapma ya da ba\u015fkalar\u0131n\u0131 mutsuz etme kast\u0131 olmadan da hata yap\u0131labilir ve \u00fcz\u00fcnt\u00fc verilebilir. D\u00fc\u015f\u00fcncesizlik, ba\u015fka insanlar\u0131n duygular\u0131na kar\u015f\u0131 dikkatsizlik, karars\u0131zl\u0131k da ayn\u0131 i\u015fi g\u00f6r\u00fcr. \u201c1<\/p>\n Tren hareket etmek \u00fczereyken \u00f6n\u00fcmdeki koltu\u011fa iki ki\u015fi oturdu. Bir konu hakk\u0131nda uzun uzun konu\u015ftuklar\u0131 kesindi. Arada bir telefondan birbirlerine bir \u015fey g\u00f6steriyorlard\u0131. Birbirleriyle \u00f6yle bir koyu muhabbete dalm\u0131\u015flard\u0131 ki onlardan biri \u00f6n\u00fcme yay\u0131lm\u0131\u015f kocaman ayaklar\u0131n\u0131 toplama zahmeti g\u00f6stermiyordu. Kitab\u0131ma odaklanmay\u0131 denedim.\u00a0<\/span><\/p>\n \u201cBenim ger\u00e7ekten sevdi\u011fim insanlar azd\u0131r, be\u011fendiklerim ise b\u00fcsb\u00fct\u00fcn az. D\u00fcnyay\u0131 g\u00f6r\u00fcp tan\u0131d\u0131k\u00e7a ho\u015fnutsuzlu\u011fum art\u0131yor. \u201d2<\/p>\n Tren \u0131\u015f\u0131lt\u0131l\u0131 bir g\u00f6l\u00fcn yan\u0131ndan ge\u00e7iyordu. G\u00f6l\u00fcn etraf\u0131 ise ormanla kapl\u0131yd\u0131. Ye\u015fil \u00e7am ormanlar\u0131\u2026 Bu g\u00fczel manzaradan g\u00f6zlerim yine \u00f6n\u00fcme do\u011fru uzanm\u0131\u015f koca ayaklara kayd\u0131. Art\u0131k dayanamayacakt\u0131m. O koca ayaklar yay\u0131ld\u0131k\u00e7a i\u00e7imden \u00f6fkeyle say\u0131yordum. \u201cNe kaba insanlar var, \u00fcstelik kar\u015f\u0131s\u0131nda biri otururken geni\u015f geni\u015f yay\u0131lmak da ne! \u0130nsan\u0131n biraz kar\u015f\u0131s\u0131nda oturana sayg\u0131s\u0131 olur! Nerden se\u00e7tim bu d\u00f6rtl\u00fc koltu\u011fu!\u201d<\/p>\n Son c\u00fcmlem ise sert\u00e7e d\u0131\u015far\u0131 f\u0131rlam\u0131\u015ft\u0131. \u201cAya\u011f\u0131n\u0131z\u0131 toplar m\u0131s\u0131n\u0131z!\u201d<\/p>\n Adam umursamaz \u015fekilde hatta ben yokmu\u015fum gibi yan\u0131ndaki arkada\u015f\u0131yla konu\u015fmaya devam ediyordu. Tren g\u00fcr\u00fclt\u00fcyle bir d\u00f6nemeci ge\u00e7iyordu. Daha sesli tekrarlad\u0131m. \u201cAya\u011f\u0131n\u0131z\u0131 toplar m\u0131s\u0131n\u0131z art\u0131k!\u201d<\/p>\n Kar\u015f\u0131mdaki y\u00fcz sesin geldi\u011fi y\u00f6nde birini ar\u0131yor gibi bana do\u011fru d\u00f6nd\u00fc. G\u00f6zleri bo\u015flukta tedirgin halde geziniyordu. Aniden bu sonsuz bo\u015flukta bulmu\u015ftum kendimi. G\u00f6zlerindeki karanl\u0131k bana kendi karanl\u0131\u011f\u0131m\u0131 g\u00f6stermi\u015fti. D\u00fc\u015ft\u00fcm ve d\u00fc\u015ft\u00fck\u00e7e k\u00fc\u00e7\u00fcld\u00fcm. Sonra da g\u00f6zden kayboldum.\u00a0<\/span><\/p>\n Ayaklar\u0131n\u0131 aceleyle \u00f6n\u00fcne toplad\u0131. Defalarca \u00f6z\u00fcr diledi. Kar\u015f\u0131s\u0131nda birinin oturdu\u011funu bilmiyordu. Arkada\u015f\u0131yla beraber telefonda sesli haberleri dinliyorlar ve ara ara trenin nerede oldu\u011funu sesli takip program\u0131yla takip ediyorlard\u0131. Tren k\u00f6\u015feyi d\u00f6nerken \u00e7\u0131kan g\u00fcr\u00fclt\u00fcden uyar\u0131m\u0131 da duymam\u0131\u015ft\u0131. Muhtemelen d\u00f6rtl\u00fc koltukta oturdu\u011funu da bilmiyordu. D\u0131\u015far\u0131daki muazzam manzaralar\u0131 da\u2026 Beyaz bastonunu koltu\u011funun yan\u0131na katlay\u0131p s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rm\u0131\u015ft\u0131.\u00a0<\/span><\/p>\n Ben \u201c\u00d6nemli de\u011fil\u201d derken, koltu\u011fumda kaybolmu\u015ftum. Camdan yans\u0131yan kendimi g\u00f6rmek istemiyordum. \u00d6nyarg\u0131y\u0131 tozlu bir g\u00f6zl\u00fck gibi y\u00fcz\u00fcmde ta\u015f\u0131yordum ve karanl\u0131\u011f\u0131m\u0131n fark\u0131nda de\u011fildim. Onlar ise sonsuz beyaz bir \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131n i\u00e7inde ya\u015fayanlard\u0131.\u00a0<\/span><\/p>\n Tren son dura\u011fa yakla\u015fm\u0131\u015ft\u0131. \u00d6n\u00fcmde oturanlar iyi g\u00fcnler dileyerek trenden \u00e7\u0131kt\u0131lar. Ben ise i\u00e7imdeki karanl\u0131\u011f\u0131 daha fazla insan\u0131n g\u00f6rmemesi i\u00e7in a\u011f\u0131rdan alm\u0131\u015ft\u0131m. Trenden inenler istasyonda sa\u011fa sola da\u011f\u0131ld\u0131lar. \u0130ki beyaz baston ise \u00f6n\u00fcmden ge\u00e7ip gitmi\u015fti.\u00a0<\/span><\/p>\n \u2026<\/p>\n Hafif bir r\u00fczgar esiyor. Bu canl\u0131 ve renkli yapraklar\u0131 konfeti gibi ba\u015f\u0131mdan a\u015fa\u011f\u0131 d\u00f6k\u00fcyor. Bu r\u00fczgar beni yeniden bir kartpostal g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fcndeki caddeye d\u00f6nd\u00fcr\u00fcyor. Kilise papaz\u0131n\u0131 g\u00f6r\u00fcyorum. Birine yolu tarif ediyor. Yolu tarif etti\u011fi ki\u015fi k\u00f6\u015feyi d\u00f6n\u00fcp beyaz bastonuyla g\u00f6zden kayboluyor.\u00a0<\/span><\/p>\n *1-2 Jane Austen \u201cGurur ve \u00d6nyarg\u0131\u201d<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" ESRA DOLUNAY Geni\u015f bir caddenin kenar\u0131nda uzanm\u0131\u015f rengarenk a\u011fa\u00e7lar\u0131n alt\u0131ndan ge\u00e7erken basmaya k\u0131yamayaca\u011f\u0131m canl\u0131l\u0131kta sonbahar yapraklar\u0131na bak\u0131yorum. Zaman<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2109,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[4],"tags":[],"yoast_head":"\n