Bazen d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorum da kendi d\u00fczenimizi s\u00fcrd\u00fcr\u00fcrken ba\u015fkalar\u0131n\u0131n hayat\u0131na dahil olabiliyoruz ya da onlar bizimkine. Kendimizinkini ararken, ikram eder gibi da\u011f\u0131tabilece\u011fimiz \u00e7\u00f6z\u00fcmleri, \u00e7areleri s\u0131rt\u0131 m\u0131zdaki torbada, ceketimizin cebinde ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 zannediyoruz. \u00d6zellikle yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131z i\u015f buna m\u00fcsait bir zemin sa\u011fl\u0131yorsa. Gen\u00e7li\u011fimde ben de b\u00f6yle d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrd\u00fcm. Bedenim ve ruhum hen\u00fcz sada\u011f\u0131ndan yeni \u00e7\u0131kar\u0131i\u0131p, yay\u0131na gerilmi\u015f bir ok gibiydi. Sadece hedef ar\u0131yordu. Y\u0131llar ge\u00e7tik\u00e7e, hayat\u0131n b\u00fcy\u00fck bir kutu ve benim de Pandora oldu\u011fum ger\u00e7e\u011fini \u00f6\u011frendim. O kutudan her \u015feyi \u00e7\u0131karm\u0131\u015ft\u0131m ama, i\u00e7indeki bir \u015feyler yine de kilitli kalm\u0131\u015ft\u0131. Ve o y\u0131llar, baz\u0131 konularda yetemeyece\u011fim, de\u011fi\u015ftiremeyece\u011fim \u015feyler oldu\u011funu bana \u00f6\u011fretmi\u015fti. Ke\u015fke bir yan\u0131m\u0131z hep cahil, el de\u011fmemi\u015f kalsayd\u0131.<\/p>\n
\u0130lk g\u00f6rev yerim, orta halli ya\u015fl\u0131lar\u0131n bar\u0131nd\u0131\u011f\u0131 bir bak\u0131meviydi. Onu orada tan\u0131d\u0131m. \u0130simlerin ehemmiyeti olmad\u0131\u011f\u0131, \u00f6yk\u00fclerinin benze\u015fti\u011fi, sonucun ka\u00e7\u0131n\u0131lmaz ve de\u011fi\u015fmez oldu\u011fu hayatlardan biri. Kuca\u011f\u0131nda kedisi, k\u00fc\u00e7\u00fck bir valizi ve i\u00e7inde ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131 hem y\u00fckte hem pahada a\u011f\u0131r her neyi varsa gelmi\u015fti. Kendince kedisi ve kitaplar\u0131yd\u0131 pahas\u0131. Ya\u015f\u0131tlar\u0131ndan farkl\u0131yd\u0131. Ketumdu. Sadece dinlemek i\u00e7in programlanm\u0131\u015f, g\u00fcler y\u00fczl\u00fc, tam bir eski \u0130stanbul han\u0131mefendisiydi. Kurumda muhasebe i\u015fleri ve telefonlara bakt\u0131\u011f\u0131m i\u00e7in, uzun aral\u0131klarla yurt d\u0131\u015f\u0131ndan mektup al\u0131p, telefonla arand\u0131\u011f\u0131n\u0131 biliyorum. San\u0131r\u0131m \u00e7ocuklar\u0131 ile fazla ileti\u015fimi de yoktu. Hakk\u0131nda bildiklerim sadece bunlard\u0131. Ya da sadece bilmeyi isteyece\u011fim.<\/p>\n
Bende g\u00f6n\u00fcl telimi titreten \u015fey de, onunla oynad\u0131\u011f\u0131m\u0131z masum oyun olmu\u015ftur. Ara s\u0131ra mektupla\u015f\u0131rd\u0131k. \u00d6yle dediysem bakmay\u0131n, sadece ondan gelen mektuplard\u0131 bunlar. \u0130\u00e7inde k\u0131sa \u00f6yk\u00fclerin, ve Orhan Veli dizelerinin serpi\u015ftirildi\u011fi mektuplar. Postac\u0131 getirdi\u011finde, oturdu\u011fum masadan sallay\u0131p g\u00f6sterirdim ona. Zaten genellikle pencere \u00f6n\u00fcnde oturdu\u011fundan postac\u0131n\u0131n geldi\u011fini bilirdi. Kap\u0131 aral\u0131\u011f\u0131ndan birbiri-mize g\u00fcl\u00fcmserdik. Cevaps\u0131z mektuplard\u0131 bunlar. Kar\u015f\u0131l\u0131k istemezdi. Sadece yazmakla yetinirdi. Ben de sayg\u0131 duyarak, asl\u0131nda gayet iyi bilip, niyeti kurcalamadan kat\u0131l\u0131rd\u0131m bu oyuna.<\/p>\n
Yedi y\u0131ll\u0131k beraberli\u011fimizden sonra onu kaybetti\u011fimizde, kalan e\u015fyalar\u0131n\u0131 yurt d\u0131\u015f\u0131nda ya\u015fayan \u00e7ocuklar\u0131na teslim etmek i\u00e7in oda arkada\u015f\u0131 Pervin Teyze ile toparlam\u0131\u015ft\u0131k. Zarif ve tertemiz giysiler, ki-taplar, kedisi Bahtiyar\u2019dan kalan benim bir bayram sabah\u0131 arma\u011fan etti\u011fim k\u00fc\u00e7\u00fck bir madalyon, sadece bir bavula s\u0131\u011fm\u0131\u015ft\u0131. S\u0131\u011fd\u0131ramad\u0131klar\u0131n\u0131 yan\u0131nda g\u00f6t\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fc. Bir kutunun i\u00e7inde buldu\u011fumuz, yurtd\u0131\u015f\u0131 adresli, g\u00f6nderilmemi\u015f onlarca mektubu teslim etmek hi\u00e7 i\u00e7imizden gelmemi\u015fti. \u0130ki kad\u0131n, zarf\u0131 kapat\u0131lmam\u0131\u015f mektuplar\u0131 o g\u00fcn saatlerce okuduk. Galiba kendisi de \u00f6yle yap\u0131yordu.<\/p>\n
Burada her gidi\u015f ani ve vedas\u0131z olur. Biz de vedala\u015famad\u0131k. \u015eimdi, y\u0131llar ge\u00e7mi\u015f olsa da ne zaman soka\u011f\u0131mda bir postac\u0131 g\u00f6rsem, istemsizce beklentiye girerim. Ama bilirim, bana olmasa da onun hal\u00e2 yaz\u0131yor oldu\u011funu.<\/i><\/b><\/p>\n
\u00a0<\/span>*****<\/p>\n \u201cSon mektubunu be\u015f ay \u00f6nce alm\u0131\u015ft\u0131m. \u0130kiye katlanm\u0131\u015f bir k\u00e2\u011f\u0131t. \u0130\u00e7indeki tek sayfas\u0131na iri harflerle yaz\u0131lm\u0131\u015f birka\u00e7 sat\u0131r. Hepsi bu. Ya g\u00f6zlerimin iyi g\u00f6remeyece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcnden ya da yazacak pek de bir \u015feyin olmad\u0131\u011f\u0131ndan. Hangisi \u00e7ocu\u011fum? Akl\u0131m birincisi diyor, kalbim di\u011feri. Bilmedi\u011fin bir \u015fey var ki, burada kimse akl\u0131yla d\u00fc\u015f\u00fcnmez. \u00c7\u00fcnk\u00fc bulunduklar\u0131 yer, onunla izah edemeyecekleri bir yer. Buradakileri ayakta tutan \u015fey tansiyon haplar\u0131, romatizma ila\u00e7lar\u0131, ya da \u00f6rg\u00fc \u015fi\u015fleri de\u011fil. Gelecek olana huzurun vaad edildi\u011fi, gelenin en kalabal\u0131k yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131 buldu\u011fu yer.<\/p>\n Bu odaya iki ay \u00f6nce ta\u015f\u0131nd\u0131m. Pervin Han\u0131m\u2019\u0131n oda arkada\u015f\u0131 Safiye abla ge\u00e7en hafta hastahanede vefat edince, onun yata\u011f\u0131na ve dolab\u0131na talip oldum. Pervin iyidir, sessiz kendi halindedir. Anla\u015fabiliyoruz da. Ben de ikinci kattaki odam\u0131 b\u0131rak\u0131p onun yan\u0131na geldim. Buras\u0131 bah\u00e7eyi ve giri\u015f kap\u0131s\u0131n\u0131 daha iyi g\u00f6r\u00fcyor. G\u00fcne\u015f de alan ferah bir oda. Tercihimin bir nedeni bunlard\u0131. Di\u011feri de, dan\u0131\u015fma masas\u0131ndaki telefonu en iyi g\u00f6ren, ve sesinin en iyi duyuldu\u011fu yer olmas\u0131. Her \u00e7al\u0131\u015f\u0131nda dan\u0131\u015fmadaki Elif, ahizeyi eline al\u0131nca kap\u0131 aral\u0131\u011f\u0131ndan g\u00f6z g\u00f6ze geliriz. Konu\u015fmas\u0131 bitip b\u0131rak\u0131rken, ezik bir g\u00fcl\u00fcmsemeyle bak\u0131\u015flar\u0131n\u0131 ka\u00e7\u0131r\u0131r benden. Yine \u00f6n\u00fcndeki k\u00e2\u011f\u0131tlara g\u00f6mer ba\u015f\u0131n\u0131. Ne benim sorular\u0131m, ne de onun cevaplar\u0131 vard\u0131r. Ak\u015fama kadar ne \u00e7ok y\u00fcz g\u00f6r\u00fcr\u00fcm o masan\u0131n yan\u0131nda. Konu\u015furken adeta s\u0131r\u00e7a konakta m\u00e2aile ya\u015fayan, ho\u015fnut g\u00f6n\u00fcll\u00fc \u015fak\u0131yan diller, telefon ahizesini yerine koyduktan sonraysa, bir tenhada \u00f6zlemini, \u00f6fkesini, k\u0131rg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00f6kmek \u00fczere ka\u00e7\u0131\u015fan g\u00f6zler. Hi\u00e7 de\u011fi\u015fmez. Bense, ona bile raz\u0131 oldum.<\/p>\n Buraya geleli \u00fc\u00e7 y\u0131la yakla\u015ft\u0131. Ramiz Beyin vefat\u0131ndan bir y\u0131l sonrayd\u0131. Yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131n, art\u0131k payla\u015f\u0131lamayacak bir \u015fey oldu\u011funu, seslere, t\u0131k\u0131rt\u0131lara kulak kesilmenin, pencereme sebepsiz her bakan\u0131n verdi\u011fi \u00fcrkek bekleyi\u015flerin bitmeyece\u011fini anlad\u0131\u011f\u0131mda. Yan\u0131ma iki yarenim, kedim Bahtiyar\u2019la kitaplar\u0131m\u0131 alarak \u00e7aresiz s\u0131\u011f\u0131nd\u0131m yeni evime. \u00c7ocuklar, yorgun bedenim ve kendi ya\u011f\u0131nda kavrulan imk\u00e2nlar\u0131mla ula\u015famayaca\u011f\u0131m her biri bir yere da\u011f\u0131ld\u0131klar\u0131nda, kendileri i\u00e7in planlad\u0131klar\u0131 gelecekte bana ayr\u0131lan bir k\u00f6\u015fecik olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 da anlam\u0131\u015ft\u0131m. Ba\u015fka \u00fclkeler, ba\u015fka hayatlar, beklentiler, me\u015fguliyetler, giderek azalan telefon g\u00f6r\u00fc\u015fmeleri ve mektuplar. Hayat\u0131m\u0131n, sorgulama l\u00fcks\u00fcm\u00fcn, ve de zaman i\u00e7inde anlad\u0131m ki, ehemmiyetinin dahi olmad\u0131\u011f\u0131 son \u00e7eyre\u011findeki de\u011fi\u015fimi bundan ibaret.<\/p>\n Bir ka\u00e7 y\u0131ld\u0131r tan\u0131d\u0131\u011f\u0131m insanlar, ne gariptir ki evin insan\u0131 gibi benimseniyor. Zaten ba\u015fka se\u00e7ene\u011fi de olmuyor kimsenin. En de\u011ferlisi, sevmeye gayret edi\u015fin onlar\u0131. Gayret diyorum, \u00e7\u00fcnk\u00fc her zaman kolay olmayabiliyor. Genellikle dinlemeye programlan\u0131yorsun. Benim gibi ketumlar, ve ara s\u0131ra ziyarete gelenler bu grubun teslim al\u0131nm\u0131\u015f kurbanlar\u0131. Asl\u0131nda herkesin hik\u00e2yesi benzer. Ortak paydas\u0131 da vefas\u0131zl\u0131k, sevgisizlik ve ah etmelere k\u0131y\u0131lamayan \u015fefkatli \u00f6fke. Bu kelimelerin, dinletilince daha \u00e7ok anlat\u0131l\u0131nca i\u00e7i dolduruldu\u011fu san\u0131l\u0131yor. Herkes de biliyor \u00f6yle olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ama yine de buray\u0131 kabullenmenin, katlanman\u0131n en k\u0131sa yolu oldu\u011funda teredd\u00fcts\u00fcz hemfikiriz.<\/p>\n G\u00fczellik yok mu hi\u00e7? Var elbet. Benim en sevdi\u011fim detay k\u00fct\u00fcphane. Benimle birlikte birka\u00e7 ki\u015fi daha var ki, en s\u0131k\u0131 m\u00fcdavimleriz. Daha \u00f6nce okumak isteyip bulamad\u0131\u011f\u0131m, ya da f\u0131rsat\u0131m\u0131n olmad\u0131\u011f\u0131 bir \u00e7ok kitab\u0131 okudum diyebilirim. Silip s\u00fcp\u00fcrmeyle, pi\u015firip ta\u015f\u0131rmayla, eve d\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fcmde ne bana ne de arkamda b\u0131rakt\u0131klar\u0131ma hi\u00e7bir getirisi olmayan kap\u0131 gezmeleriyle, televizyon kar\u015f\u0131s\u0131nda cay\u0131r cay\u0131r yakt\u0131\u011f\u0131m saatlerle me\u011fer ne \u00e7ok \u015feyi atlam\u0131\u015f\u0131m. Kitaplarla bak\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131mda bunlar geliyor hep hat\u0131r\u0131ma. Aram\u0131zda birbirimize \u00f6nerip \u00fczerinde tart\u0131\u015fabilece\u011fimiz birilerinin olmas\u0131 da \u00e7ok g\u00fczel.<\/p>\n Ve sabah, ak\u015fam kahveleri. \u0130tiraf etmeliyim, mutfa\u011f\u0131mda pi\u015firip, penceremin \u00f6n\u00fcnde i\u00e7ti\u011fim tek ki\u015filik kahvelerimden daha ho\u015f. Her ne kadar ad\u0131yla m\u00fcsemma ac\u0131 da olsa. . Pervin \u00e7ok g\u00fczel fal bakar. Ger\u00e7i, fincanda genellikle kim neyi duymak isterse o \u00e7\u0131kar. Yine de herkes bakt\u0131r\u0131r. Ben hi\u00e7 bakt\u0131rmad\u0131m. \u00c7\u00fcnk\u00fc, fal bitiminde o yalanc\u0131 uykudan uyanmak \u00e7ok can ac\u0131t\u0131yor.<\/p>\n Burada g\u00fcn\u00fcn en g\u00fczel vakti, sabah erkenidir. D\u0131\u015fardaki i\u011fde a\u011fa\u00e7lar\u0131n\u0131n kokusu a\u00e7\u0131k pencerelerden dolu\u015fur odalara. Bir de ku\u015flar\u0131n c\u0131v\u0131lt\u0131s\u0131. Sadece \u00f6zg\u00fcr olanlar\u0131nki de\u011fil, hemen bir\u00e7ok odadan gelir ku\u015f sesleri. Kiminin muhabbet ku\u015fu, kiminin kanarya. Ya h\u0131r\u00e7\u0131n bir k\u0131z\u0131n, ya da afacan bir o\u011flan\u0131n ad\u0131n\u0131 \u00fcstlenmi\u015f. Pervin\u2019in de bir kanaryas\u0131 var. Ara s\u0131ra odada serbest b\u0131rak\u0131r uyu\u015fmas\u0131n diye. Benim Bahtiyar\u2019\u0131n ona zarar vermeyece\u011fini bilir. Ya\u015fl\u0131 dostumun iki \u00f6n patisi fel\u00e7li oldu\u011fundan, b\u0131rak ku\u015f avlamay\u0131 benim yard\u0131m\u0131m olmadan do\u011fru d\u00fcr\u00fcst y\u00fcr\u00fcyemez bile. Yine de mutlu bir hayvand\u0131r ad\u0131 gibi. Mutfakta \u00e7al\u0131\u015fan Hatice Han\u0131m, kahvalt\u0131 ve yemeklerden arta kalan s\u00fct, peynir ve etlerden ona getirir her g\u00fcn. Pek ac\u0131r Bahtiyar\u2019a. Belki iyile\u015fir, g\u00fczelce yesin diye. Umut i\u015fte. Elif de ona \u00e7ok g\u00fczel bir tasma yapt\u0131 ge\u00e7enlerde. K\u0131rm\u0131z\u0131 kadife kurdelenin ucunda ismi yaz\u0131l\u0131 bir madalyon. S\u00fcsl\u00fc o\u011flum benim. Kendisi gibi ya\u015fl\u0131 bir\u00e7ok teyzesi ile yar\u0131\u015f\u0131r bu konuda.<\/p>\n Sevdi\u011fim \u015feyler aras\u0131nda, mektup yazmak da vard\u0131r. \u00d6yle bu binan\u0131n d\u0131\u015f\u0131nda, uzaklara giden ve cevab\u0131 beklenen mektuplar de\u011fildir onlar. Elif\u2019le benim aramda s\u0131rl\u0131 bir anla\u015fmad\u0131r. Ben ona yazar\u0131m, pullu damgal\u0131. Postac\u0131 getirir ona. Dan\u0131\u015fma masas\u0131nda oturdu\u011fu yerden sallar zarf\u0131 bana kuzum g\u00fcl\u00fcmseyerek. Kap\u0131 aral\u0131\u011f\u0131ndan g\u00f6r\u00fcr\u00fcm. Cevap beklemedi\u011fimi bilir. Sadece, yazacak bir mektubum olmas\u0131n\u0131 istedi\u011fimi bilir, hepsi bu.<\/i><\/b><\/p>\n En hareketli yer, ve ya\u015fanan bir hayat oldu\u011funun belirtisi televizyonun oldu\u011fu oturma salonudur. K\u00fc\u00e7\u00fck grupla\u015fmalar, ya da tek ki\u015filik kat\u0131lmalarla, seslerin bazen y\u00fckseldi\u011fi, bazen f\u0131s\u0131lt\u0131lara d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fc, \u0131staka ve tavla \u015fak\u0131rt\u0131lar\u0131na sevimli yenilgi \u00f6fkelerinin kar\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131, ak\u015famki ma\u00e7taki taktik hatalar\u0131, enflasyon oranlar\u0131, d\u0131\u015f siyaset, ne olacak bu tak\u0131m\u0131n hali gibi erkek, falanca dizideki k\u0131z\u0131n elbisesi, filancan\u0131n yelek \u00f6rne\u011fi gibi kad\u0131n muhabbetleri. Sevimli, ama bir o kadar da hem gereksiz, hem olmazsa olmaz, hem y\u00fcrek burkan g\u00fcr\u00fclt\u00fcl\u00fc yaln\u0131zl\u0131k. Mek\u00e2n\u0131n g\u00fcnl\u00fck rutin ak\u0131\u015f\u0131.<\/p>\n Rahmetli annem, hayat K\u0131rkikindi ya\u011fmurlar\u0131na benzer. Hava, yaz\u0131n kavurdu\u011fu bir g\u00fcnde, aniden sular seller bast\u0131r\u0131r. Koruna\u011f\u0131n varsa ne al\u00e2, yoksa vay haline. Sen sen ol, kap\u0131 yan\u0131nda her zaman \u015femsiyen olsun derdi\u2026 Hay\u0131r, kap\u0131 ard\u0131na \u015femsiye b\u0131rakm\u0131yorum. Ben, art\u0131k o ya\u011fmurlara b\u0131rakt\u0131m kendimi.<\/p>\n Burada mutluyum. \u00d6yle hissetmek istiyorum. Zaten \u00f6tesi kalmad\u0131, \u00f6yle g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Ard\u0131mda kalacak \u015feyler o kadar az ki. Benden \u00f6nce yolcu etmeyi diledi\u011fim Bahtiyar, bir tahta kutuya s\u0131\u011fd\u0131rd\u0131\u011f\u0131m onlarca foto\u011fraf, k\u00fc\u00e7\u00fck patikler, sa\u00e7 tokalar\u0131, minik kur\u015fun askerler. S\u0131\u011fd\u0131ramad\u0131klar\u0131m\u0131 birlikte g\u00f6t\u00fcrece\u011fim. Zaten hi\u00e7 kimseye b\u0131rakamayaca\u011f\u0131m kadar a\u011f\u0131r ve kalabal\u0131klar. \u00c7ok sesli ama renkleri solgun. Birlikte susaca\u011f\u0131z, ve sessizce gidece\u011fiz. \u201d<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Mine Akedmir\u00a0 Bazen d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorum da kendi d\u00fczenimizi s\u00fcrd\u00fcr\u00fcrken ba\u015fkalar\u0131n\u0131n hayat\u0131na dahil olabiliyoruz ya da onlar bizimkine. Kendimizinkini ararken,<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1524,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[127],"tags":[],"yoast_head":"\n