Sevgili Muhte\u015fem,<\/p>\n
Mektubuma, i\u00e7inde do\u011facak kelimeleri merak ederek ba\u015fl\u0131yorum. Hayat\u0131m\u0131n sessiz bir k\u00f6\u015fesinde oturuyorum \u015fimdi. Kimseler s\u00f6z\u00fcm\u00fc kesmesin sana mektup yazarken. Zihnim ve kalbim sadece mektupla ve seninle konu\u015fsun istiyorum.<\/p>\n
\u00a0 \u00a0 \u00a0 <\/span>Sahiden insan\u0131n k\u00f6\u015feleri var de\u011fil mi? Kimi keskin, kimi m\u00fcl\u00e2yim. G\u00fcr\u00fclt\u00fcl\u00fc ya da suskun\u2026 Sonra \u00e7izgileri var, renklere m\u00e2n\u00e2 y\u00fckledi\u011fi ve defterleri, \u00e7izgili, \u00e7izgisiz, kareli… Bug\u00fcnlerde markete her gitti\u011fimde yeni bir defter al\u0131yorum. Uzaklara ta\u015f\u0131yamad\u0131\u011f\u0131m defterlerimin yerine kuca\u011f\u0131mda ta\u015f\u0131yorum onlar\u0131. Okuma notlar\u0131, ders defteri, \u015fiir defteri, g\u00fcnl\u00fck -ki ruzname demeyi daha bir severdim- masallar yazd\u0131\u011f\u0131m defter, hikayelerimin do\u011fdu\u011fu defter ve kelime defteri.<\/p>\n Bir g\u00fcn bu defterlerime tekrar kavu\u015fur muyum? K\u00f6yde divan\u0131n alt\u0131ndaki kutuda beni bekler bulur muyum? Sonra hemen yan\u0131ba\u015f\u0131ndaki eski kol \u00e7antam\u0131n i\u00e7indeki mektup-<\/p>\n lar\u0131m\u0131 da kucaklar m\u0131y\u0131m? Bilmiyorum. Bilsem bu kadar endi\u015fe etmem onlar i\u00e7in belki de\u2026<\/p>\n Bilmem nedendir? \u0130\u00e7imde hep \u201cGurbete giden d\u00f6ner mi, d\u00f6nmez mi belli de\u011fil bilirim. \/ Ben bir karaa\u011fa\u00e7 g\u00f6lgesi buldum cebimde \u00fcmitlerim\u201d \u015fark\u0131s\u0131 s\u00f6yleniyor sessiz sessiz. Ben mi s\u00f6yl\u00fcyorum bu \u015fark\u0131y\u0131, asl\u0131nda onu da bilmiyorum Muhte\u015fem! Bunu Levent Y\u00fcksel s\u00f6ylemiyor \u015fimdi. Ben s\u00f6yl\u00fcyorum ya da i\u00e7imdeki o eski s\u00f6zc\u00fck defterim. \u201c\u00c7ekingen Kelimeler\u201d koymu\u015ftum, o zamanki hayat okumalar\u0131m\u0131n ba\u015fl\u0131\u011f\u0131n\u0131. Hangi kelimeler yoktu ki o s\u00f6zl\u00fckte? S\u0131la, gurbet, vuslat, f\u00eerak vard\u0131. E\u011fer, ile, ki, ama, fakat, \u00fcmit, hayal vard\u0131. Ortanca \u00e7i\u00e7e\u011fi, \u00e7\u0131kr\u0131k, ceviz a\u011fac\u0131, yayla, su, toprak, a\u011fa\u00e7, ay \u00e7i\u00e7e\u011fi, kar\u0131nca, tarla, zeytin a\u011fac\u0131, ya\u011fmur, dua, eski ev, mektup, sevda, a\u015fk, defter, kitap vard\u0131. Ve daha bir s\u00fcr\u00fc kelime…<\/p>\n Muhte\u015fem; \u015eimdi sen dersin belki: \u201cBu kelimelerde ne var? Bu kelimeleri herkes kullan\u0131yor. Anlamlar\u0131n\u0131 hepimiz biliyoruz!\u201d Bildi\u011fimiz ne \u00e7ok \u015fey var de\u011fil mi? Asl\u0131nda bildi\u011fimizi sand\u0131\u011f\u0131m\u0131z… Oysa hepimiz i\u00e7in, her kelime ne kadar farkl\u0131 bir ya\u015fanm\u0131\u015fl\u0131k ta\u015f\u0131yor. Mesela her kelime \u00a0 \u00a0 \u00a0 <\/span>benim i\u00e7in bir basamakt\u0131. Ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m her c\u00fcmlenin ilk ad\u0131m\u0131yd\u0131 kelimeler. Beni en \u00e7ok da bir kelimenin ba\u015fka\u00a0<\/span><\/p>\n bir kelimeye ta\u015f\u0131mas\u0131 mutlu ederdi biliyor musun? K\u00fc\u00e7\u00fckken masallar\u0131 \u00e7ok okurdum. Hayal d\u00fcnyamda Hansel ve Gretel\u2019in ormanda bulduklar\u0131 pasta ve \u00e7ikolatadan yap\u0131lm\u0131\u015f ev yerine, kelimelerden bir ev kuruyordum b\u00fcy\u00fcd\u00fck\u00e7e. \u00d6yle bir hayaldi ki, o evin duvarlar\u0131ndan se\u00e7ti\u011fim kelimenin i\u00e7inde ya\u015fayacakt\u0131m. Ta ki \u00f6b\u00fcr kelimeyi ya\u015famaya hak kazanana kadar. Be\u015fikte salland\u0131ktan sonra y\u00fcr\u00fcyecektim ad\u0131m ad\u0131m. O kelimelerde benim i\u00e7in nice gizli hayat vard\u0131. Kelimeler defterimde canlan\u0131rlar, kimseler duymadan benimle konu\u015furlard\u0131. Ben kelimelerimle konu\u015ftuk\u00e7a susard\u0131m. Defterimle konu\u015furdum en \u00e7ok. Ya\u015fad\u0131klar\u0131mdan kesitler vard\u0131 o defterimde. Bir yaz g\u00fcn\u00fc yaylada buz gibi i\u00e7ti\u011fim suda, i\u00e7imle beraber d\u0131\u015f\u0131m\u0131n da \u00fc\u015f\u00fcmesi vard\u0131 hem. \u201cEski Ev\u201d de oturup sedirin \u00fcst\u00fcnde, ta ovada k\u0131vr\u0131lan nehrin hayal meyal beliren \u00e7izgisinde y\u00fczen hayallerim, \u00fcmitlerim vard\u0131.<\/p>\n \u0130nsan b\u00fcy\u00fcd\u00fck\u00e7e hayalleri k\u00fc\u00e7\u00fcl\u00fcr m\u00fc Muhte\u015fem? Eskisi kadar ufuksuz, u\u00e7suz bucaks\u0131z de\u011fil art\u0131k hayallerim. Ba\u015f\u0131m\u0131 al\u0131p giderken bile hemen d\u00f6nesim var. K\u00f6y\u00fcme, eski eve ko\u015farak \u201cgeldim!\u201d diyesim var. Olmayaca\u011f\u0131n\u0131 bile bile hayallerimin \u00fcst\u00fcne \u00e7\u0131k\u0131p, korkular\u0131m\u0131n tepesinde z\u0131play\u0131p, onlarla hemhal olas\u0131m var. Belki de ben hayal aleminin \u00e7ocu\u011fu olarak, b\u00fcy\u00fcyemedim ve ger\u00e7eklerle y\u00fczle\u015fmekten korkuyorum. Tezatlar\u0131 duygular\u0131mda, Kaf da\u011f\u0131na t\u0131rman\u0131rcas\u0131na ya\u015f\u0131yorum bazen. \u00d6l\u00fcmle tamamen durmu\u015fken hayat\u0131m, bir k\u00f6\u015fede ya\u015famak oluyor bazen tek idealim. Sonra da birden bir zaman kaymas\u0131 ya\u015f\u0131yorum. Kimi \u00e7ok yak\u0131n, kimi \u00e7ok uzak ya\u015fanm\u0131\u015fl\u0131klarla, kelimelerime dokunuyorum parmak u\u00e7lar\u0131mla. Sahiden parmak u\u00e7lar\u0131mla de\u011fiyorum \u00e7ok \u015feye. Bak bu mektubu da onlar yaz\u0131yor. Bir aralar okudu\u011fum \u015fiir kitab\u0131nda ge\u00e7en dizeler var \u015fimdi haf\u0131zamda: \u201cOnlar\u0131n parmak izleri vard\u0131r kendi cesetlerinde!\u2019\u2019 Ne kadar ac\u0131 de\u011fil mi Muhte\u015fem? B\u00fcy\u00fckler bo\u015fa dememi\u015f ya: \u201cNe edersen kendine. Edersin kendi kendine!\u2019\u2019 Ama bak ben kendime bir iyilik yap\u0131yorum \u015f\u00fck\u00fcr ki, sana mektup yaz\u0131yorum. Konu\u015fuyorum seninle.<\/p>\n \u201cSuskundu g\u00f6zleri, dudaklar\u0131 suskundu \/ Dalm\u0131\u015ft\u0131 uzaklara \/ Bekledi\u011fi ya da \u00f6zledi\u011fi birileri vard\u0131 \/ Anlad\u0131m o bir yaband\u0131…\u201d \u00dcniversite okudu\u011fum y\u0131llarda bir dikd\u00f6rtgen ah\u015fapa yakt\u0131rm\u0131\u015ft\u0131m bu yaz\u0131y\u0131. Zanaatk\u00e2r, bu yaz\u0131y\u0131 ah\u015faba yazarken bana \u015f\u00f6yle bir bakm\u0131\u015ft\u0131. En \u00e7ok da \u201cYaban\u201d olu\u015fum dikkatini \u00e7ekmi\u015fti biliyordum.<\/p>\n Muhte\u015fem, yaban olmak nedir bilir misin? Yaban olmak… Bilmemek oldu\u011fun yerleri, havas\u0131na suyuna al\u0131\u015famamak. Sonra \u00e7ekinmek herkesten, her \u015feyden. Hep \u00f6n\u00fcne bakarak y\u00fcr\u00fcmek. \u0130\u00e7inden okumak \u015fiirleri sonra. Kimseler bilmeden, duymadan ya\u015famak hayat\u0131. Ne tuhaf de\u011fil mi? Bir yaln\u0131zl\u0131k senfonisi gibi notalar birbirini koval\u0131yor hayat\u0131mda. \u015eehirler aras\u0131 o g\u00fcn\u00fcn yabanl\u0131\u011f\u0131, \u015fimdi \u00fclkeler aras\u0131 bir yabanl\u0131\u011fa d\u00f6nd\u00fc. \u201c\u00dclkendeki ku\u015flardan ne haber vard\u0131r?\u201d dizeleri \u015fimdi ben \u201cS\u00fcrg\u00fcn \u00dclkeden\u2026\u201d g\u00f6ky\u00fcz\u00fcne bakarken daha da anlaml\u0131 olup doluyor i\u00e7ime.<\/p>\n Defterime hat\u0131ralar\u0131mdan bak\u0131yorum bug\u00fcn. Bana g\u00fcl\u00fcms\u00fcyor kelimeler. Kelimeleri ilk defa ilk okulumda g\u00f6rm\u00fc\u015ft\u00fcm ben. Yeni y\u0131kanm\u0131\u015f bir \u00e7ama\u015f\u0131r gibi ipe as\u0131l\u0131 bakarlard\u0131 bize tahtan\u0131n yan\u0131ndan. G\u00fcl, al, tut, atla, oyna, ip, gel… Bir de Ali vard\u0131 ba\u015f kahraman\u0131m\u0131z. Ali topu tutard\u0131, ip atlard\u0131, eve gelirdi. \u0130lk okulum geldi g\u00f6z\u00fcm\u00fcn \u00f6n\u00fcne. Her bayram ne\u015fesini kuca\u011f\u0131nda hissetti\u011fim… G\u00fcllerle \u00e7i\u00e7eklerle dolu okulumuzda buluyorum \u015fimdi kendimi. Bir milli bayram arefesi e\u015fi\u011finde \u201c\u00e7i\u00e7ek\u00a0 <\/span>toplama \u015fenli\u011fi\u201d ya\u015f\u0131yoruz. Az sonra okulumuzun camlar\u0131 rengarenk olacak. Hayret ediyorum ninelere, teyzelere, babaanneme ve yengeme. Saklamba\u00e7 oynarken en \u00e7ok onlar yakalarlard\u0131 bizi ebenin yerine. Biz sobe demeden onlar bize derlerdi, elleri kulaklar\u0131m\u0131zda ya da g\u00f6zleri kocaman g\u00f6zlerimizde. Bah\u00e7esinde \u00e7i\u00e7ekleri ya\u015fas\u0131n diye, oraya \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 <\/span>bizden bir ad\u0131m bile istemezlerdi. \u00c7i\u00e7eklerini evlatlar\u0131 gibi sevenler bah\u00e7elerini a\u00e7\u0131yorlard\u0131 bayram i\u00e7in bize. M\u00fcs\u00e2de ediyorlar k\u00f6y okulumuzu \u00e7i\u00e7ekleriyle s\u00fcslememize. Hatta kendileri de kopar\u0131yorlar \u00e7iceklerinden. Yar\u0131n bayramda \u00e7i\u00e7eklerini camlar\u0131 s\u00fcslerken g\u00f6recekler hem de son kez. \u015eiir okudu\u011fumuz, okulun \u00f6n\u00fcndeki masada bir bardak suda canl\u0131 ve rengarenk duracak kimileri. Son kez de\u011fecek \u00e7i\u00e7ekler g\u00f6zlerine. Okulu ve bah\u00e7esini kaplayacak \u00e7i\u00e7ek kokular\u0131. G\u00fcl\u00fcmseyecekler yine de. Eser sahibi, eserini g\u00f6rmekle teselli oluyor demek ki. Son kez koklayabilse, dokunabilse de ona…<\/p>\n Muhte\u015fem, ben kelime defterimden en \u00e7ok \u00e7i\u00e7ekleri koklad\u0131m bug\u00fcn. Kokular\u0131yla, renkleriyle do\u011fdular g\u00f6zlerime. Kas\u0131mpat\u0131, aslana\u011fz\u0131, g\u00fcl, gelincik, kanarya, menek\u015fe, ezan \u00e7i\u00e7e\u011fi, s\u00fcmb\u00fcl ve ortanca… Ad\u0131m\u0131 \u00f6yle koymu\u015flard\u0131 benim biliyor musun? Bir \u00e7i\u00e7ek ad\u0131yd\u0131 ad\u0131m \u201cOrtanca\u201d. \u015eimdi ko\u015fup sar\u0131lmak istiyorum. \u201cOrtanca\u201d diye seslenenlerime. Ben i\u015fte bundan da \u00e7ekiniyorum Muhte\u015fem! Onlara \u201cben geldim\u201d dedi\u011fimde \u201cHo\u015f geldin Ortanca(m)\u201d diyemezlerse diye. Hem ben topra\u011fa aln\u0131m de\u011ferek \u00e7ok a\u011flad\u0131m zaman\u0131nda. Uzatacak elleri yerine topraklar\u0131n\u0131 \u00e7ok \u00f6pt\u00fcm \u201cOrtanca\u201d diyenlerimin. Kelime defterimde \u201c\u00d6l\u00fcm\u201d de durur hep ba\u015f k\u00f6\u015fede. \u201cSessiz Gemi\u201dnin teselli dolu dizelerinde: \u201cBir\u00e7ok giden memnun ki yerinden \/ \u00c7ok seneler ge\u00e7ti, d\u00f6nen yok seferinden\u201d diye okurken zihnimdeki \u015fiir defterini. G\u00fcl\u00fcmserim limandan nice sessiz gidenlerime.<\/p>\n Muhte\u015fem Dostum,<\/p>\n Bu mektup, bir bilinmez zamanda ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m o gen\u00e7lik y\u0131llar\u0131m\u0131n hat\u0131ra defterinden do\u011fdu. Defterim Kelime Defteri. Kelimeleri \u00c7ekingen\u2026<\/p>\n Defterimin ilk sayfas\u0131na ne yazm\u0131\u015ft\u0131m biliyor musun Muhte\u015fem? \u201cBenim kelimelerim \u00e7ekingen. Annem gibi…\u201d<\/p>\n Ya senin kelimelerin kime benziyor? Hi\u00e7 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcn m\u00fc?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Bet\u00fcl Aydan Sevgili Muhte\u015fem, Mektubuma, i\u00e7inde do\u011facak kelimeleri merak ederek ba\u015fl\u0131yorum. Hayat\u0131m\u0131n sessiz bir k\u00f6\u015fesinde oturuyorum \u015fimdi. Kimseler<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1293,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[127],"tags":[],"yoast_head":"\n