Müzeyyen Dağdagül
Misal, ben bir kuş olsam
Küçük bir oda kafesim
Ama o oda ki huzur…
Dışarda hışırdayan yapraklar,
Hiç kanatlarımı çırpmak için
Zorlamazdım…
Ve oda sonsuz bir sevgi
Beni kucaklayan…
Tüylerim ürperirdi belki
Sarmaş dolaş bir gülümseme
Dünya’nın kalbi atardı içimde…
Tatlı bir ses nağmesinde
Divane olan bir ses daha
Böler odanın ıssız duvarlarını
Gönül kafesine sığmaz
Bir kuş olur sevgi çırpınışları…
Uçuşurum bir deniz daha…
About The Author
